Przegląd nowości

„Turandot” Pucciniego w Opéra national du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, czerwiec 2023 22:19

W akcie drugim zostajemy przeniesieni do zakreślonej pudłem scenicznym neutralnej, pustej i utrzymanej w białym kolorze przestrzeni, w której pojawiają się przybywający na elektrycznych hulajnogach mandaryni Ping, Pang i Pong. Za sprawą jednakowych garniturów (kostiumolożka Véronique Seymat), używanych przez nich bez przerwy laptopów i stolików na kółkach domyślamy się, iż chodzi o bezwolnych urzędników bezdusznej dyktatury.

Na jej czele stoi przywołany już cesarz Altoum, noszący mundur obwieszony najróżniejszymi medalami wojskowymi, którego wejście na podium zostaje powitane przez ponownie mechanicznie potrząsające czerwonymi chorągiewkami dzieci.  W przyjmującej - podobnie jak w drugim akcie - ascetyczny charakter scenografii aktu trzeciego pojawia się tylko jeden ważny rekwizyt, czyli duże łoże, na którym spoczywa czekająca na wyjawienie imienia Perskiego Księcia Turandot.

W omawianej inscenizacji w pamięć zapadają szczególnie dwa obrazy. Pierwszy z nich dotyczy sceny zagadek z drugiego aktu, podczas której niespokojna i bosa księżniczka krąży z rozwianymi włosami wokół Kalafa, przeczuwając, iż to właśnie on przeniknie jej tajemnice i rozbudzi uśpione w niej od dawna ludzkie uczucia. Poruszająco jest też rozegrany epizod, podczas którego Liù zostaje poddana torturom w celu zmuszenia jej do wyjawienia imienia Księcia, i kiedy z obawy o własną słabość zadaje sobie ona ostatecznie śmiertelny cios za pomocą wyrwanego jednemu ze zbirów sztyletem.

• « poprz.
• nast. »