Przegląd nowości

Anegdoty w miejsce bisów

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 24, listopad 2022 22:54

Tutaj gościnnie sekundował Krzeszowcowi Bartosz Bednarczyk. Artysta ten dobrze zżyty z muzyką Lutosławskiego, występujący w festiwalach jego imienia i nagrywający jego utwory na płyty, tym razem zachwycił energią w wybuchowych pasażach i klasterach, przez co został nagrodzony osobną pulą braw. Po Lutosławskim przyszedł czas na VII Koncert skrzypcowy Grażyny Bacewicz, ostatni z napisanych przez naszą wielką kompozytorkę.

Z koncertami skrzypcowymi Bacewiczówny był ten kłopot, że nie wszystkie były znane, bo autorka jeden schowała przed publicznością i wykonawcami. VI Koncert został dopiero po raz pierwszy wykonany na 110 rocznicę urodzin artystki. Pomiędzy pierwszym a siódmym koncertem skrzypcowym jest ogromna różnica, bo w tym przedziale czasu zmieniło się w muzyce bardzo wiele, nie mówiąc już o tym, że była II wojna światowa.

VII Koncert, który zaczyna i kończy się drewnianym klapsem, jest w pełnym sensie awangardowy, przynosi mnóstwo szaleńczych pasaży, gam, łamanych akordów ostinatowo powtarzanych, wyróżniających się rytmów orkiestry, ostrych połączeń i kontrastów, ale w II części do głosu dochodzi także awangardowy liryzm, jednak kantylena. Jeśli porównany to wykonanie z nagraniem jakie dla firmy "Chandosz" realizowała Joanna Kurkowicz, to w koncercie Sinfonii Iuventus Romana Lasockiego było więcej żaru i temperamentu. Jest też pod koniec I Części kadencja, w którą solista włożył maksimum swojej kreatywności, przeszedł wszystkie piętra figuracji skrzypcowej i pokazał, że Bacewiczówna może być częścią muzycznego uniwersum. 

• « poprz.
• nast. »