opery, balety, musicale, koncerty, recitale, operetki, festiwale, konkursy, śpiewacy, tancerze, reżyserzy, dyrygenci, pianiści, muzycy, orkiestry, wirtuozi, zespoły kameralne, scenografowie, choreografowie, donatorzy, antreprenerzy, fundacje
  • images/dyrygent/barenboim daniel 14-138.jpg
  • images/dyrygent/bernstein leonard 941-87.jpg
  • images/dyrygent/bruggen frans 547-1.jpg
  • images/dyrygent/czyz henryk 118-69.jpg
  • images/dyrygent/domingo placido 616-193.jpg
  • images/dyrygent/haitink bernard 921-6.jpg
  • images/dyrygent/kaspszyk jacek 317-185.jpg
  • images/dyrygent/kord kazimierz 66-84.jpg
  • images/dyrygent/krenz jan 658-38.jpg
  • images/dyrygent/latoszewski zygmunt 84-5.jpg
  • images/dyrygent/levine james 143-48.jpg
  • images/dyrygent/lutoslawski witold 127-174.jpg
  • images/dyrygent/madey boguslaw 32-434.jpg
  • images/dyrygent/maksymiuk jerzy 725-83.jpg
  • images/dyrygent/masur kurt 814-32.jpg
  • images/dyrygent/mehta zubin 562-10.jpg
  • images/dyrygent/menuhin yehudi 746-630.jpg
  • images/dyrygent/michnik ewa 829-241.jpg
  • images/dyrygent/minkowski marc 64-26.jpg
  • images/dyrygent/mutti riccardo 037-62.jpg
  • images/dyrygent/penderecki krzysztof 518-110.jpg
  • images/dyrygent/rachon stefan 744-4292.jpg
  • images/dyrygent/rowicki witold 96-67.jpg
  • images/dyrygent/roztropowicz mscislaw 76-703.jpg
  • images/dyrygent/santi nello 721-16.jpg
  • images/dyrygent/satanowski robert 941-194.jpg
  • images/dyrygent/sawallisch wolfgang 729-19.jpg
  • images/dyrygent/semkow jerzy 633-18.jpg
  • images/dyrygent/skrowaczewski stanislaw 530-19.jpg
  • images/dyrygent/strugala tadeusz 037-268.jpg
  • images/dyrygent/stryja karol 611-87.jpg
  • images/dyrygent/wicherek antoni 24-168.jpg
  • images/dyrygent/wit antoni 52-107.jpg
  • images/dyrygent/zedda alberto 172-27.jpg


Galeria



T. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego




17 listopad 2017       


Wydarzenia

  • Mistrz i Malgorzata 347-4184.jpg
  • Mozart w WOK 336-202.jpg
  • Pierscien w Warszawie 810-4691.jpg
  • Jubileusz Wicherka 459-301.jpg
  • Mozart w WOK 336-220.jpg
  • Jubileusz Paprockiego 455-94.jpg
  • Jubileusz Wicherka 459-320.jpg
  • La Scala w Poznaniu 155-137.jpg
  • La Scala w Poznaniu 155-194.jpg
  • Mozart w WOK 440-68.jpg
  • Mozart w WOK 329-113.jpg
  • Jubileusz,Opera Nova 670-74.jpg
  • Jubileusz Wicherka 459-305.jpg
  • Jubileusz Paprockiego 455-8.jpg
  • Turandot 246-345.jpg
  • Pierscien we Wroclawiu 638-311.jpg
  • La Scala w Poznaniu 155-224.jpg
  • Pierscien we Wroclawiu 665-81.jpg
  • Domingo w Zabrzu 272-234.jpg
  • Pierscien we Wroclawiu 665-157.jpg

Tłumacz na

Polish English French German Italian Russian

Szukaj w Maestro



Odwiedza nas

51 melomanów

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Przegląd nowości

Film wkracza do opery

Premiera Erosa i Psyche Ludomira Różyckiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej skłania do refleksji na temat inwazji sztucznego obrazu ekranowego zastępującego realne działania sceniczne. Moda, a właściwie łatwizna posługiwania się obrazem wideo panuje już niemal powszechnie w teatrze dramatycznym, a poddaje jej się powoli również opera. W przypadku Erosa i Psyche mamy jeszcze wyższy etap tej kooperacji, bo tutaj jest namiastka dawnego „teatru w teatrze” w postaci „filmu w teatrze”. Zapewne głównym winowajcą jest libretto, którego użył kompozytor, umieszczając bohaterów opery w pięciu różnych przedziałach czasowych, co z natury kojarzy się z jakąś wielką „fabryką snów”, np. włoskim Cinecitta. Gdy robi się tam wycieczkę po wielkich halach produkcyjnych to następuje jakby udawane przemieszczanie w czasie: z dekoracji do jakiegoś horroru przechodzimy przez statek piratów do świątyni  rzymskiej bogini itd. Tego typu skojarzenia zastosowała reżyserka spektaklu Barbara Wysocka, jednak dołączyła do swojej wizji fatalne projekcje wideo, które operują zbliżeniami wykonawców w jakimś nieokreślonym, pustym i brzydkim, piaszczysto-łąkowym krajobrazie. Autorzy tych przerywników czy też przebitek  filmowych, Lea Mattausch i Artur Sienicki nie wykazali się ani wyobraźnią muzyczną ani literacką, nie mówiąc już o podstawowych kanonach estetyki. Postromantyczna feeria barw w orkiestrze Różyckiego, ekspresja i emocjonalność poszczególnych fragmentów dzieła w zestawieniu z ubogim niechlujstwem psują efekt artystyczny, tak starannie wypracowany rękami dyrygenta Grzegorza Nowaka.

Eros i Psyche

Odpowiednia dla niskobudżetowego filmu jest też scenografia Barbary Hanickiej, dająca widzowi uczucie prowizorki czy tandety, także kostiumy Julii Kornackiej nie wybiegają poza standard, przeraża natomiast ich ilość – ponad 300, bo każdej osobie z chóru uszyto coś odmiennego, choć w złym guście. Z przyjemnością można patrzeć w zasadzie tylko na Joannę Freszel, ale tutaj w grę wchodzą także osobiste cechy artystki, jej idealna figura i talent sceniczny. W wywiadach radiowych sopranistka z nadmierną szczerością wyznawała, iż jej rola wymaga głosu dramatycznego, a ona ma „tylko” liryczny. Kreacja Psyche jednak nie ma wad wokalnych, bo wszelkie niedostatki pokrywa świetna szkoła i bezbłędna emisja. Dyrygent też zwraca baczną uwagę na możliwości dynamiczne śpiewaków. Partnerem Joanny Freszel jest Tadeusz Szlenkier obdarzony pięknym lirycznym „lejącym się” tenorem, mężczyzna przystojny, który jednak wizerunkowo nie bardzo przypomina Erosa, prędzej Bachusa i tutaj niestety nie pomogły przypięte do pleców skrzydła. W obsadzie wokalnej liczą się jeszcze, jak zwykle niezawodna Anna Bernacka, jako Hagne, Laida i Furtianka, oraz Blaks – Mikołaj Zalasiński – rola przetworzona przez reżyserkę w sposób ni to komiczny, ni dramatyczny. Pozostali wykonawcy stanowią poprawny, dobrze zgrany zespół, nie robiący jednak muzycznie wielkiego wrażenia. Śpiewaków otaczają pantomimiczni aktorzy grający rolę kamerzystów, oświetleniowców, inspicjentów, charakteryzatorów, jak to w filmie. Nie zwraca się na nich uwagi, raczej przeszkadzają niż pomagają w odbiorze. Jeden aktor zapisał się w pamięci, ale tylko głosowo, bowiem zza sceny dobiega do nas przemówienie Dantona wykonane przez Arkadiusza Brykalskiego. Przedstawienie na razie pokazano 4 razy i to będzie na tyle. Chyba, że opera zostanie nagrana na płytę. Wówczas nie będziemy ulegać tej nieszczerej „magii filmu”.

                                                                                   Joanna Tumiłowicz


Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona
2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART